ဘ၀ခ်င္းမတူေတာ့သည့္ တရုတ္ျပည္

ဘိုဘိုလန္းစင္

(၁)

          တရုတ္ျပည္သူ႔သမၼတႏုိင္ငံ တနည္း တရုတ္နီဟုလည္းသိၾကေသာ ႏုိင္ငံထူေထာင္ သည္မွာ အႏွစ္၆ဝရွိပီ ဆုိေသာ္ျငား ျမန္မာျပည္တြင္ကား ဤ ၆ဝျပည့္ပြဲကုိ စိတ္ဝင္တစား ဝမ္းပါးမည့္သူ အလြန္ရွားပါး ပါလိမ့္မည္။ အုိဘားမား နန္းတက္ပြဲပရိသတ္ႏွင့္ လားလားမွ မဆုိင္ဘဲ ဘဝခ်င္းမတူေတာ့သည့္ တရုတ္ျပည္ကုိ စီးပြားေရးနယ္ခ်ဲ႔တမ်ိဳးဟု ျမင္သူသာ မ်ားပါ ၏။ ေဆြမ်ိဳးေပါက္ေဖာ္ဟု မည္သုိ႔ပင္ ဆုိေစကာမူ စင္စစ္ ေခတ္သစ္တရုတ္-ျမန္မာဆက္ဆံေရးမွာ ဝါဒခ်င္း ၿပိဳင္ရုံသာမကႀကီးႏုိင္ငယ္ညႇဥ္း လကၡဏာေဆာင္သည့္ကာလမ်ားလည္း မကင္းခဲ့။ ပမာေဆာင္ရလွ်င္ ၿမိဳ႕သားလူလည္က ေတာသားကုိ အညြန္႔ခူးစားသည့္ပမာတည္း။

          ထုိတုိင္းျပည္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ေခတ္အဆက္ဆက္ ျမန္မာပညာတတ္လူတန္းစား၏ ထင္ျမင္ခ်က္ ေျပာင္းလဲလာပုံကုိလည္း ျပန္ေျပာင္းျမင္ေယာင္မိပါ၏။ တရုတ္နီဟုမျဖစ္ခင္ အႏွစ္ ေလးဆယ္ေလာက္ကပင္ သူရိယစသည့္ ေခတ္သစ္သတင္းစာမ်ား ေက်းဇူးျဖင့္ မန္ခ်ဴးပေဒ သရာဇ္ကုိ ေတာ္လွန္ပီး တရုတ္သမၼတႏုိင္ငံ(ကုိမင္တန္)ဟူ၍ ဆြန္ယက္ဆင္က တုိင္းသစ္ ျပည္သစ္ ထူေထာင္ပုံကုိ သိခဲ့ၾကေလပီ။ စစ္မင္းမ်ား ဗုိလ္လုေနၾကသျဖင့္ ခ်ိနဲ႔ေနေသာ ထုိႏုိင္ငံ သစ္ကုိ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္က်ဴးေက်ာ္ျခင္းမွတဆင့္ စစ္ကူအျဖစ္ အဂၤလိပ္က တရုတ္-ဗမာလမ္းမ ႀကီး ေဖာက္ေလရာမွ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ပုိ၍ ဆက္ယွက္လာေတာ့သည္။ ထုိခ်ိန္တြင္ နဂါးနီစာအုပ္ အသင္းက ဆြန္ယက္ဆင္၏ သေဘာတရားမ်ားကုိ ျမန္မာလုိ ျပန္ဆုိထားပီး အေမရိကန္ သတင္းစာဆရာ အဂၢါစႏုိး၏ တရုတ္ျပည္ေပၚမွၾကယ္နီ စာအုပ္ကလည္း လက္ဝဲဝါဒ စိတ္ဝင္ စားေသာ တုိ႔ဗမာသခင္ ေက်ာင္းသားမ်ားအၾကား ‘ေပါက္’ လွသည္။

Continue reading

Advertisements

တီယန္မင္ေရွာ့ခ္ႏွင့္ ဆူဒိုအရင္းရွင္စနစ္

ရဲျမင့္ေက်ာ္

          ေပက်င္းၿမိဳ႕ တီယန္မင္ရင္ျပင္ အစုလုိက္အၿပံဳလုိက္ လူသတ္ပြဲဟာ ၂ဝဝ၉ ဇြန္လ (၃)ရက္၊ (၄)ရက္မွာ အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္တင္းတင္း ျပည့္ခဲ့ပါၿပီ။ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ ေပၚတူဂီရဲ႕ အေျပာင္းအလဲကစလုိ႔ တကမၻာလုံးမွာ ဒီမုိကေရစီအေရးေတြ လႈပ္လႈပ္ရြရြျဖစ္လာၿပီး ေတာင္အေမရိက၊ အေရွ႕ဥေရာပႏုိင္ငံေတြကုိ ကူးစက္သြားပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံျဖစ္ၿပီး ေနာက္ႏွစ္မွာ တီယန္မင္အေရးအခင္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္း ဘာလင္တံတုိင္းၿပိဳ၊ ဆုိဗီယက္ျပည္ေထာင္စု ကမၻာ့ေျမပုံေပၚမွ ေပ်ာက္ကြယ္မႈနဲ႔ စစ္ေအးေခတ္အဆုံးသတ္သြားၿပီး ကမၻာ့အခင္းအက်င္းေတြ ေျပာင္းလဲသြားပါတယ္။

          တရုတ္ရဲ႕ လက္ရွိအေနအထားက ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ပါ။ ျပည္နယ္ေတြမွာ ဆႏၵျပမႈ ေတြျဖစ္ေနတယ္။ အႏွစ္(၂ဝ)ျပည့္အတြက္ အထိမ္းအမွတ္ပြဲေတြ မလုပ္ႏုိင္ေအာင္ တီယန္မင္ ရင္ျပင္အျပည့္ လုံၿခံဳေရးအေစာင့္အၾကပ္ေတြ ခ်ထားခဲ့တယ္။ ႏုိင္ငံျခားဧည့္သည္ေတြကုိ ဝင္ေပါက္ ေတြမွာ အေသခ်ာ ရွာေဖြစစ္ေဆးတယ္။ သတင္းေထာက္ေတြ ေမာင္းထုတ္၊ အင္တာနက္ေတြကုိ ပိတ္ဆုိ႔။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္မွာ ဒီမုိကေရစီလုိလားသူေတြကုိ တရုတ္စစ္တပ္က ရက္ရက္စက္စက္ ေသြးစြန္းေစခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္အေပၚ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကုိယ္တုိင္က ထိတ္လန္႔ေျခာက္ျခားေနတုန္းပါပဲ။

          ဆယ္စုႏွစ္ႏွစ္ခုေက်ာ္ တုိင္းျပည္စီးပြားေရး အံ့ဘနန္း တုိးတက္ခဲ့ေပမယ့္ တရုတ္ အာဏာပုိင္ေတြ သူ႔လူထုကုိ အၿမဲေၾကာက္လန္႔ေနတုန္းပါ။ ဇြန္လ ႏွစ္ပတ္လည္ မေရာက္ခင္ ကတည္းက တီယန္မင္အေရးခင္းမွာ ပါဝင္ခဲ့သူေတြရဲ႕ မိသားစုေတြ၊ ေသဆုံးခဲ့သူေတြရဲ႕ မိခင္ေတြ၊ လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူေတြကုိ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းတယ္။ ျပည္နယ္ေဒသအသီးသီးက ေျမယာ၊ လယ္ယာ၊ အလုပ္သမား၊ အုိးအိမ္ရပုိင္ခြင့္ ေတာင္းဆုိသူေတြ ေရွ႕ေနေတြကုိ ဖမ္းဆီး ေထာင္ခ်တယ္။

Continue reading

ေမာ္ ႏွင့္ တိန္႔

၀င့္ထန္း

          တရုတ္ျပည္ဖခင္ႀကီး ေမာ္စီတုန္းရဲ႔ ေနာက္ဆုံးႏွစ္ႏွစ္တာကာလမွာ သူ႔ကို အေသ မေျဖာင့္ေအာင္ ဒုကၡေပးတဲ့ ပါတီတြင္း အုပ္စုေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ေမာ္ရဲ႕ေပၚလစီေတြကို ဆန္႔က်င္ အံတုေနတဲ့ တိန္႔ေရွာင္ပင္းကို ဗဟုိျပဳထားတဲ့ အင္အားစု ေပၚထြက္လာပါတယ္။ တိန္႔ဟာ ေမာ္ ကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္မွာ ေမာ္ရဲ ႔လမ္းစဥ္အေမြ အမွားစုကို ရိုက္ခ်ဳိးေခ်မြပစ္သူပါ။

          ေမာ္က ၁၉၆၆ ခုႏွစ္ ယဥ္ေက်းမွဳေတာ္လွန္ေရးအစပိုင္းမွာ တိန္႔ကို ပါတီကေန ထုတ္ ပစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္မွာ တိန္႔ကို ပါတီထိပ္ပိုင္းေနရာဆီ ျပန္ဆြဲေခၚခဲ့ပါတယ္။

          တိန္႔ေရွာင္ပင္းကို ၁၉ဝ၄ ခုႏွစ္မွာ စီခြ်မ္ျပည္နယ္မွာ ေမြးဖြားျပီး၊ ေမာ္ထက္ ဆယ့္တစ္ ႏွစ္ ငယ္ပါတယ္။ ၁၆ ႏွစ္သား အရြယ္ ၁၉၂ဝ ခုႏွစ္မွာ အလုပ္တပိုင္း၊ ပညာတပိုင္း အစီအစဥ္နဲ႔ ျပင္သစ္ကို သြားခဲ့ပါတယ္။ ျပင္သစ္ေရာက္ေတာ့ ခ်ဴအင္လိုင္း လက္ေအာက္မွာ အလုပ္လုပ္ရင္း ကြန္ျမဴနစ္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

          ျပင္သစ္မွာေနတဲ့ ငါးႏွစ္တာကာလက သူ႔ဘဝတေလွ်ာက္လုံး ျပင္သစ္ဆန္တဲ့အရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ခုံမင္စြဲလမ္းခဲ့ပါတယ္။ ဝိုင္၊ ခ်ိစ္၊ ျပင္သစ္နံနက္စာ ေပါင္မုန္႔၊ ေကာ္ဖီ၊  ကေဖးဆိုင္နဲ႔ ေရေမႊးနံ႔တို႔ပါပဲ။ တိန္႔က သူရဲ႔ဘဝ ေနာက္ဆုံးေန႔ရက္ေတြမွာ စီခြ်မ္ျပည္နယ္ သူ႔အိမ္နားက လၻက္ရည္ဆုိင္ေတြကို ျပင္သစ္က ကေဖးဆိုင္ေတြနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ေျပာရင္း ပဲရစ္မွာ သူႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ထိုင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ကေဖးဆိုင္ေလးကို လြမ္းတသသ ျဖစ္ေနပါေသးတယ္။ ျပင္သစ္မွာ သူနဲ႔အတူေနခဲ့တဲ့ တရုတ္ရဲေဘာ္တစ္ေယာက္က တိန္႔အေၾကာင္း ျပန္ေျပာျပဖူးပါတယ္။ အရပ္ ငါးေပ၊ ပုတလက္၊ လုံးလုံးဝိုင္းဝိုင္း၊ အရႊတ္အေနာက္ေတြနဲ႔ ျပည့္လို႔။ ေနာက္ေတာ့ ပိုးတုံးလုံးဘဝ ကေန အင္းဆက္ပိုးေကာင္ႀကီး ျဖစ္လာပါတယ္တဲ့။ တိန္႔ရဲ႕ ပါတီဘဝဆယ္စုႏွစ္မ်ားက စာဖတ္ အားေကာင္း၊ ေတြးအားေကာင္းနဲ႔ အလုပ္ျပတ္ျပတ္သားသားလုပ္ရဲသူ ျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။

Continue reading

ဂ်ပန္အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးပါတီအာဏာရလာျခင္းႏွင့္ ဂ်ပန္-အေမရိကန္ဆက္ဆံေရးအလားအလာ

ေမာ္စီ

          ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဂ်ပန္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ (DPJ) က အျပတ္အသတ္ ေအာင္ပြဲရခဲ့ျခင္းဟာ တိုင္းျပည္ရဲ႔ ေရြးေကာက္ခံႏိုင္ငံေရးသမိုင္းမွာ အလွည့္ အေျပာင္းတစ္ရပ္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။  ဒီ့မတိုင္ခင္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရဲ႕ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီမွာ လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ (LDP) က အာဏာႀကီးစိုးလာခဲ့တာ လြန္ခဲ့တဲ့ ရာစုႏွစ္ တဝက္နီးပါးခန္႔ ရွိခဲ့ပါတယ္။ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ (LDP) အေပၚ လူႀကိဳက္နည္းလာမႈ၊ တိုင္းျပည္ စီးပြားေရး က်ဆင္းေနမႈနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအေပၚ ျပည္သူလူထုရဲ႔ မေက်နပ္မႈေတြ တိုးပြားလာမႈ စတာ ေတြေၾကာင့္ အတိုက္အခံပါတီအတြက္ အခြင့္အလမ္း ပြင့္သြားခဲ့တာပါ။  ၂ဝဝ၇ ေရြးေကာက္ပြဲ မွာကတည္းက ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီက ဒိုင္းယက္ Diet (parliament) ရဲ႕ အထက္လႊတ္ေတာ္မွာ အမ်ားစုေနရာကို ရထားခဲ့ပါတယ္။  အဲ့ဒီအခ်ိန္ကစလို႔ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီကို အလားအလာ ရွိတယ္လို႔ ျမင္ေနၾကပါၿပီ။ ဒီလို ဂ်ပန္ႏိုင္ငံေရးအလွည့္အေျပာင္းက အေမရိကန္-ဂ်ပန္ မဟာမိတ္ဆက္ဆံေရးအေပၚ သက္ေရာက္မႈေတြ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ လံုၿခံဳေရး ဆိုင္ရာကိစၥေတြမွာ ျဖစ္ပါတယ္။  ဝါရွင္တန္အေနနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ စစ္ေရး၊ စီးပြားေရးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးမွာ အဓိက မဟာမိတ္ျဖစ္တဲ့ ဂ်ပန္ဟာ ေဒသတြင္းအေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရးေပၚလစီရဲ႕ အေရးပါတဲ့ အေျခခံျဖစ္တယ္လို႔ မၾကာခဏ ေဖၚျပေနခဲ့တာပါ။  ဒါေၾကာင့္ အခုလို အေျပာင္းအလဲမွာ ဝါရွင္တန္အေနနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ ဂ်ပန္နဲ႔ဆက္ဆံေရးပံုစံကိုလည္း ေျပာင္းလဲရလိမ့္မယ္လို႔ ေလ့လာ သံုးသပ္သူေတြက ေျပာေနၾကပါတယ္။

Continue reading

စီအိုင္ေအ အေမႊဇယားႏွင့္ အင္ဒိုနီးရွားေမာ္ဒယ္

ရဲႏြယ္မိုး

          ကမၻာ့ဇာတ္ခုံမွာ အင္ဒုိနီးရွားရဲ႕ တမူထူးတဲ့ အေျပာင္းအလဲ အခ်ဳိးအေကြ႔ေတြကုိ ေမာ္ဒယ္တစ္မ်ဳိးလုိ႔ ယူဆၾကပါတယ္။ အဓိကအခ်က္က အာဏာရွင္ႏုိင္ငံမ်ား ေျခမကုိင္မိ လက္ မကုိင္မိနဲ႔ ထြက္ေပါက္ပိတ္လာတဲ့အခါ အင္ဒုိနီးရွားပုံစံကုိ ေလ့လာသလုိလုိ၊ အတုခုိးရမလုိလုိ။

          ေနာက္ေၾကာင္း ခဏျပန္လုိက္ၾကရေအာင္။ အင္ဒုိနီးရွားကုိ ဒုတိယကမၻာစစ္ အၿပီးကစလုိ႔ သမတဆူကာႏုိက ဦးေဆာင္ပါတယ္။ တုိင္းျပည္အက်ဳိးစီးပြား ကာကြယ္လြန္းလုိ႔ ဆူကာႏုိနဲ႔ ခ်မ္းသာတဲ့ႏုိင္ငံႀကီးမ်ား လုံးဝမတည့္ေရးခ် မတည့္။ ႏုိင္ငံပုိင္သိမ္းၿပီး ဆင္းရဲသားေတြကုိ ဓနျပန္ခြဲေဝဖုိ႔ ၾကိဳးစားတဲ့ ‘ေရာ္ဘင္ဟု’စတုိင္ ဆုိရွယ္လစ္စနစ္။ ႏုိင္ငံတကာေငြေၾကး ရန္ပုံေငြအဖြဲ႔ အုိင္အမ္အက္ဖ္နဲ႔ ကမၻာ့ဘဏ္တုိ႔ကုိ အေနာက္အက်ဳိးစီးပြားလက္ေဝခံေတြလုိ႔ ပစ္ပစ္ႏွစ္ႏွစ္စြပ္စြဲ ျငင္းပယ္ထားသူ။

          ဆူကာႏုိဟာ မ်ဳိးခ်စ္အမ်ဳိးသားေရးဝါဒီတစ္ေယာက္ပါ။ ကြန္ျမဴနစ္မဟုတ္ေပမယ့္ တက္ၾကြသူအဖြဲ႔ဝင္သုံးသန္းေက်ာ္ရွိတဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီနဲ႔ တြဲအလုပ္လုပ္ေနသူ။ ဒီေတာ့ အေမရိကန္နဲ႔ ၿဗိတိသွ်အစုိးရေတြက ဆူကာႏုိအုပ္ခ်ဳပ္ေရး အဆုံးသတ္ပစ္ဖုိ႔ ဆုံးျဖတ္ထားပါၿပီ။ အေျခအေနအခြင့္အလမ္း သာရင္သာသလုိ ဆူကာႏုိကုိ ကိစၥတုံးေအာင္ သုတ္သင္ပစ္ဖုိ႔ စီအုိင္ေအကုိ အထက္ပုဂၢဳိလ္မ်ားက ၫႊန္ၾကားထားၿပီေပါ့။

          အစဦး လုပ္ႀကံဖုိ႔ ၾကိဳးစားမႈေတြက အုိးနင္းခြက္နင္း အမွားမွားအယြင္းယြင္းနဲ႔။ ၁၉၆၅ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာမွာေတာ့ တကယ့္အခြင့္အလမ္းက ေပၚလာၿပီ။ စီအုိင္ေအၾကိဳးကုိင္ထားတဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးဆူဟာတုိက အာဏာသိမ္းဖုိ႔ စလုပ္ၿပီး လက္ဝဲအုပ္စုကုိ အျပတ္ရွင္းပစ္ဖုိ႔ ဒုံးဆုိင္း ထြက္လာပါတယ္။ အဓိကက်တဲ့ လက္ဝဲေခါင္းေဆာင္မ်ားစာရင္းကုိ စီအုိင္ေအက လွ်ဳိ႕ဝွက္ဖုိင္ ျပဳစုၿပီး၊ ဆူဟာတုိလက္ထဲ အပ္လုိက္ပါတယ္။

Continue reading

ကမၻာကိုေျပာင္းလဲေစသည့္ ၁၉၇၉ ႏွင့္ ၁၉၈၉

ေဇာ္ျမင့္ေက်ာ္

          ႏုိင္ငံေရးေရာစြက္တဲ့ဘာသာေရး ထၾကြလာမႈအေၾကာင္း၊ ကြန္ျမဴနစ္လြန္ ဂလုိဘယ္လုိက္ေဇးရွင္းအေၾကာင္းနဲ႔ ေမာ္ဒန္ေခတ္ကုိ ခုတ္ေမာင္းေနတဲ့ ‘ေလဆယ္ဖဲယား’ စီးပြားေရးအေၾကာင္းေတြ နားလည္ခ်င္ရင္ ေထြလီကာလီေတြနဲ႔ ေခါင္းေျခာက္ခံမေနပါနဲ႔။ ကမၻာ တခြင္ ၿပဲၿပဲစင္ေအာင္ ေျပာင္းလဲေစခဲ့တဲ့ ၁၉၇၉ နဲ႔ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ရဲ႕ ျဖစ္ရပ္ေတြကုိပဲ ျပန္ေျပာင္း စဥ္းစားၾကည့္ပါ။

          ၁၉၇၉ ခုႏွစ္ဟာ ႏုိင္ငံတကာေရးရာမွာ ထူးျခားတဲ့ သမုိင္းစာမ်က္ႏွာသစ္ ဖြင့္လွစ္ ႏုိင္တဲ့ႏွစ္ပါ။ အီရန္မွာ ရွားဘုရင္ကုိျဖဳတ္ခ်ၿပီး အယာတုိလာခုိေမနီ အာဏာရလာတဲ့ေနာက္ ကမၻာ့အစၥလာမ္ေတာ္လွန္ေရးအခင္းအက်င္း တခြင္လုံး ေျပာင္းလဲေစတဲ့ႏွစ္။ ဆုိဗီယက္ယူနီယံက အာဖဂနစၥတန္ ေရေသေခ်ာင္းထဲ က်ဳးေက်ာ္ဝင္ေရာက္ၿပီး ၾကမၼာငင္ျခင္းက ကြန္ျမဴနစ္အင္ပါယာ ေသတြင္းတူးဖုိ႔ စခဲ့တဲ့ႏွစ္။

          ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ မာဂရက္သက္ခ်ာက ၿဗိတိသွ်ကြန္ဆာေဗးတစ္အုပ္စုကုိ ၾကြေစာင္းေစာင္း ျဖစ္ေအာင္ ပင့္ေပးခဲ့တဲ့ႏွစ္။ မာဂရက္သက္ခ်ာရဲ႕ ၾသဇာက အေနာက္ႏုိင္ငံေရးမွာ အေျပာင္းအလဲေတြျဖစ္ေစရုံမွ်မက၊ ေနာက္ဆက္ ေစ်းကြက္ဂလုိဘယ္လုိက္ေဇးရွင္းကုိ ပုံေဖၚ ေပးႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။

          ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး ဂြၽန္ေပါလ္(၂)ရဲ႕ ၁၉၇၉ ခုႏွစ္ ေႏြရာသီ ပုိလန္အိမ္အျပန္ သာသနာျပဳခရီးက အေရွ႕ဥေရာပနဲ႔ ဗဟုိဥေရာပမွာ ၁၉၈၉ အထိ ဆက္တုိက္ဆုိသလုိ အၾကမ္းမဖက္လႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔ ဒီမုိကေရစီအကူးအေျပာင္းေတြ ေပၚထြက္ေစခဲ့တယ္။ ၁၉၇၉ မွာပဲ တိန္႔ေရွာင္ပင္းက ကြန္ျမဴနစ္တရုတ္ျပည္ ကမၻာ့ေစ်းကြက္ထဲဝင္ဖုိ႔ ပထမဆုံး ေျခလွမ္းေတြ စလွမ္းခဲ့တဲ့ ႏွစ္ျဖစ္ပါတယ္။

Continue reading

ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ၊ ေမာ္ဒန္ႏိုက္ေဇးရွင္းႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ

သိုက္ႏိုင္၀င္း

စကားခ်ီး

          ယခုစာစု၏ အက်ဥ္းဆုိလုိရင္းမွာ ဒီမုိကရက္တစ္ အင္စတီက်ဳးရွင္းမ်ားကုိ လြယ္လြယ္ ကူကူ တည္ေဆာက္၍ မရႏိုင္။ လူမႈေရးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈေနာက္ခံအေနအထား အခင္းအက်င္း ေကာင္းမ်ား တည္ရွိမွသာ ျဖစ္ထြန္းႏုိင္သည္ဟု ဆုိပါသည္။ သုိ႔ႏွင့္တုိင္ စီးပြားေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈႏွင့္ ေမာ္ဒန္ႏုိက္ေဇးရွင္းက ထုိအင္စတီက်ဳးရွင္းအေျခခံမ်ား လမ္းေၾကာင္းမွန္သို႔ ေရာက္ေအာင္ တြန္းပုိ႔ေပးၿပီး၊ ဒီမုိကေရစီစနစ္သည္လည္း တုိးတက္အလုပ္ျဖစ္လာႏုိင္မည္ဟု ဆုိပါသည္။

          မစ္ခ်ီဂန္တကၠသုိလ္ ႏုိင္ငံေရးသိပၸံပါေမာကၡ Ronald Ingle Hart ႏွင့္ ဂ်ာမန္ႏုိင္ငံေရးသိပၸံ ပါေမာကၡ Christian Wetzel  တုိ႔ႏွစ္ဦး၏ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈဆုိင္ရာ စစ္တမ္းေကာက္ယူခ်က္ မ်ားအေပၚ အေျချပဳေရးသားသည့္ ‘Modernization, Cultural Change and Democracy’  စာအုပ္မွ ထုတ္ႏုတ္ ေဖာ္ျပပါသည္။

Continue reading