လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ ႏွင့္ အတြင္းအႏၱရာယ္ႏွစ္ပါး

ရဲႏြယ္မိုး

ယခု ၂၁ရာစု ပထမဆယ္စုႏွစ္မွာ ကမၻာ့ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားအတြက္ အားတက္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ သိပ္မရွိလွပါ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ဝရာစု ေနာက္ဆံုး ႏွစ္အစိတ္အတြင္းမွာ ကမၻာ့အႏွံ႔ဒီမိုကေရစီတိုးတက္မႈ စန္းပြင့္မႈေတြ မၾကံဳဖူးေအာင္ ရွိခဲ့ေပမယ့္လည္း၊ အခုရာစုသစ္အစမွာေတာ့ ဒီမိုကေရစီလဆုတ္ရက္ေတြနဲ႔ စိတ္ပ်က္ဖြယ္အတိ ျဖစ္ေနရပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီပ်ံႏွံ႔မႈေတြအေငြ႔ပ်ယ္သြားၿပီး၊ ဒီမိုကေရစီ ဆုတ္ယုတ္က်ဆင္းမႈ အရိပ္အေယာင္ေတြကိုေတာင္ ျမင္ေတြ႔လာၾကရပါတယ္။

ရာစုသစ္အစမွာ ၂ဝဝဝခုႏွစ္ ဆာဘီးယားရဲ႕ ဘူးဒိုဇာ (bulldozer)၊ ၂ဝဝ၃ ေဂ်ာဂ်ီယာရဲ႕ ႏွင္းဆီ၊ ၂ဝဝ၄ ယူကရိန္းရဲ႕ လိေမၼာ္၊ ၂ဝဝ၅ ကာဂ်စ္စတန္က က်ဴးလစ္ပ္(tulip) ဆိုတဲ့ ေသြးမထြက္ေသာ အေရာင္ေတာ္လွန္ေရး (colour revolution) ေအာင္ပြဲေတြျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေရာင္ျခည္ သန္းခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာကိုပဲ ေနာက္ပိုင္း စိတ္ပ်က္စရာေတြက တပံုတပင္ ေပၚထြက္လာပါတယ္။

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: